Różnica między biopsją cienko a gruboigłową

Biopsja to specjalistyczna metoda w diagnostyce onkologicznej, polegająca na pobraniu materiału biologicznego z tkanek podejrzewanych o zmiany chorobowe czy nowotworzenie. Na tej podstawie możliwa jest ocena z wykorzystaniem mikroskopu (badanie histopatologiczne, badanie cytopatologiczne) lub innymi metodami laboratoryjnymi (biopsja płynna).

Wyróżniamy kilka rodzajów biopsji, w tym dwa podstawowe: biopsję cienkoigłową i biopsję gruboigłową. W tym wpisie wyjaśnimy, jakie są najważniejsze różnice między nimi.

Biopsja cienkoigłowa i gruboigłowa — najważniejsze różnice

  • Inwazyjność. Oba rodzaje badań zaliczane są do małoinwazyjnych.
  • Grubość igły. To podstawowa różnica między tymi badaniami. W biopsji cienkoigłowej materiał biologiczny pobierany jest z zastosowaniem cienkiej igły — o średnicy 0,5-0,6 mm. Do wykonania biopsji gruboigłowej służą specjalne urządzenia i igły o dość dużej średnicy — ok. 3 mm. Ten rodzaj igły nie tylko wnika do tkanki guza, ale również ścina materiał tkankowy za sprawą specjalnej osłony.
  • Znieczulenie. W biopsji cienkoigłowej ze względu na niewielką średnicę igły najczęściej nie stosuje się znieczulenia miejscowego. Biopsję gruboigłową należy wykonywać w znieczuleniu miejscowym, gdyż niezbędne jest nacięcie skóry w celu wprowadzenia igły do głębszych tkanek.
  • Powikłania po badaniu. Po biopsji cienkoigłowej powikłania występują bardzo rzadko (może pojawić się niewielki ból i siniak w miejscu nakłucia). Po biopsji gruboigłowej w miejscu pobrania materiału może pojawić się krwawienie, dlatego też niezbędne jest odpowiednie zabezpieczenie i ograniczenie krwawienia. Możliwe jest także pojawienie się siniaków.
  • Przebieg badania. Schemat przebiegu obu biopsji jest dość podobny: lekarz dokonuje wkłucia, pobiera materiał, a następnie zabezpiecza go i wysyła do dalszych badań. W przypadku biopsji gruboigłowej zwykle pobiera się kilka wycinków do badania histopatologicznego.
  • Przedmiot badań. Biopsja cienkoigłowa umożliwia pobranie materiału cytologicznego w postaci komórek. W ten sposób można stwierdzić, czy u pacjenta występują komórki nowotworowe. Biopsja gruboigłowa polega na pobraniu materiału tkankowego, a nie tylko komórkowego. Dzięki temu można nie tylko rozpoznać nowotwór, ale również określić jego typ oraz cechy biologiczne.
  • Wskazania. Biopsja cienkoigłowa to najczęściej wykonywany rodzaj biopsji. Ma szerokie zastosowanie w przypadku raka piersi (zarówno badania guza pierwotnego, jak i węzłów chłonnych), raka tarczycy, raka ślinianki, czerniaka itd. Na biopsję gruboigłową lekarz kieruje najczęściej wtedy, gdy po wykonaniu biopsji cienkoigłowej nie ma wystarczających danych do postawienia diagnozy, a więc trzeba rozszerzyć badania. Przeprowadza się ją w przypadku raka piersi, mięsaków tkanek miękkich (gdy nie została wdrożona biopsja otwarta) i innych nowotworów.
  • Dokładność. Za dokładniejszą metodę diagnostyczną uznawana jest biopsja gruboigłowa, co wynika z faktu, że podczas badania pobierana jest większa ilość materiału. Ma to swoje przełożenie na wiarygodność wyników.
Różnica między biopsją cienko a gruboigłową